impulsiv
/ˌɪmpʊlˈziːf/ adjetivo C2- impulsive
Comparativo impulsiver · Superlativo am impulsivsten
Terminaciones
Después de der, die, das (dieser, jeder)
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | impulsive | impulsive | impulsive | impulsiven |
| Acusativo | impulsiven | impulsive | impulsive | impulsiven |
| Dativo | impulsiven | impulsiven | impulsiven | impulsiven |
| Genitivo | impulsiven | impulsiven | impulsiven | impulsiven |
Sin artículo
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | impulsiver | impulsive | impulsives | impulsive |
| Acusativo | impulsiven | impulsive | impulsives | impulsive |
| Dativo | impulsivem | impulsiver | impulsivem | impulsiven |
| Genitivo | impulsiven | impulsiver | impulsiven | impulsiver |
Después de ein, kein, mein
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | impulsiver | impulsive | impulsives | impulsiven |
| Acusativo | impulsiven | impulsive | impulsives | impulsiven |
| Dativo | impulsiven | impulsiven | impulsiven | impulsiven |
| Genitivo | impulsiven | impulsiven | impulsiven | impulsiven |
Aprende impulsiv en textos reales
Con una cuenta gratuita, pasa el cursor sobre cualquier palabra de la biblioteca para ver su significado, escúchala en voz alta, guarda palabras para repasarlas al ritmo de tu memoria y descubre cuánto de cada libro ya conoces.