raufen
/ˈʁaʊ̯fən/ fiil C2Türkçe: boğuşmak, itişip kakışmak, yolmak
- boğuşmak, kavga etmek, kapışmak (dönüşlü) · Sie sah den Jungen dabei zu, wie sie sich im Garten rauften. She watched the boys scuffle in the garden.
- itişip kakışmak, şakalaşmak
- yolmak, koparmak
Fiil biçimleri
- Mastar
- raufen
- Şimdiki zaman (er)
- rauft
- Präteritum (er)
- raufte
- Perfekt (er)
- hat gerauft
- Mastar (zu ile)
- zu raufen
raufen kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.