mitschuldig
[ˈmɪtˌʃʊldɪç] adjectif C2En français : complice, coresponsable
- partiellement responsable, complice
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | mitschuldige | mitschuldige | mitschuldige | mitschuldigen |
| Accusatif | mitschuldigen | mitschuldige | mitschuldige | mitschuldigen |
| Datif | mitschuldigen | mitschuldigen | mitschuldigen | mitschuldigen |
| Génitif | mitschuldigen | mitschuldigen | mitschuldigen | mitschuldigen |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | mitschuldiger | mitschuldige | mitschuldiges | mitschuldige |
| Accusatif | mitschuldigen | mitschuldige | mitschuldiges | mitschuldige |
| Datif | mitschuldigem | mitschuldiger | mitschuldigem | mitschuldigen |
| Génitif | mitschuldigen | mitschuldiger | mitschuldigen | mitschuldiger |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | mitschuldiger | mitschuldige | mitschuldiges | mitschuldigen |
| Accusatif | mitschuldigen | mitschuldige | mitschuldiges | mitschuldigen |
| Datif | mitschuldigen | mitschuldigen | mitschuldigen | mitschuldigen |
| Génitif | mitschuldigen | mitschuldigen | mitschuldigen | mitschuldigen |
Apprenez mitschuldig dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.