monoton
/monoˈtoːn/ adjectif C2En français : monotone
- monotone, monocorde (qui a un ton ou une hauteur invariable)
- monotone (ennuyeux, sans variation) (figuré)
- monotone (mathématiques)
Comparatif monotoner · Superlatif am monotonsten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | monotone | monotone | monotone | monotonen |
| Accusatif | monotonen | monotone | monotone | monotonen |
| Datif | monotonen | monotonen | monotonen | monotonen |
| Génitif | monotonen | monotonen | monotonen | monotonen |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | monotoner | monotone | monotones | monotone |
| Accusatif | monotonen | monotone | monotones | monotone |
| Datif | monotonem | monotoner | monotonem | monotonen |
| Génitif | monotonen | monotoner | monotonen | monotoner |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | monotoner | monotone | monotones | monotonen |
| Accusatif | monotonen | monotone | monotones | monotonen |
| Datif | monotonen | monotonen | monotonen | monotonen |
| Génitif | monotonen | monotonen | monotonen | monotonen |
Apprenez monoton dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.