straff
/ʃtʁaf/ adjetivo C2En español: tenso, tirante, firme
- tenso, firme, dicho de un objeto que también podría estar flojo (figurado) · ein straffes Programm a tight schedule
Comparativo straffer · Superlativo am straffsten
Terminaciones
Después de der, die, das (dieser, jeder)
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | straffe | straffe | straffe | straffen |
| Acusativo | straffen | straffe | straffe | straffen |
| Dativo | straffen | straffen | straffen | straffen |
| Genitivo | straffen | straffen | straffen | straffen |
Sin artículo
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | straffer | straffe | straffes | straffe |
| Acusativo | straffen | straffe | straffes | straffe |
| Dativo | straffem | straffer | straffem | straffen |
| Genitivo | straffen | straffer | straffen | straffer |
Después de ein, kein, mein
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | straffer | straffe | straffes | straffen |
| Acusativo | straffen | straffe | straffes | straffen |
| Dativo | straffen | straffen | straffen | straffen |
| Genitivo | straffen | straffen | straffen | straffen |
Aprende straff en textos reales
Con una cuenta gratuita, pasa el cursor sobre cualquier palabra de la biblioteca para ver su significado, escúchala en voz alta, guarda palabras para repasarlas al ritmo de tu memoria y descubre cuánto de cada libro ya conoces.