zeitig
/ˈt͡saɪ̯tɪç/ adjetivo C2En español: temprano, oportuno, a tiempo
- temprano · Ich muss morgen zeitig aufstehen. Tomorrow I have to get up early.
- oportuno, a tiempo
Comparativo zeitiger · Superlativo am zeitigsten
Terminaciones
Después de der, die, das (dieser, jeder)
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | zeitige | zeitige | zeitige | zeitigen |
| Acusativo | zeitigen | zeitige | zeitige | zeitigen |
| Dativo | zeitigen | zeitigen | zeitigen | zeitigen |
| Genitivo | zeitigen | zeitigen | zeitigen | zeitigen |
Sin artículo
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | zeitiger | zeitige | zeitiges | zeitige |
| Acusativo | zeitigen | zeitige | zeitiges | zeitige |
| Dativo | zeitigem | zeitiger | zeitigem | zeitigen |
| Genitivo | zeitigen | zeitiger | zeitigen | zeitiger |
Después de ein, kein, mein
| masculino | femenino | neutro | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | zeitiger | zeitige | zeitiges | zeitigen |
| Acusativo | zeitigen | zeitige | zeitiges | zeitigen |
| Dativo | zeitigen | zeitigen | zeitigen | zeitigen |
| Genitivo | zeitigen | zeitigen | zeitigen | zeitigen |
Aprende zeitig en textos reales
Con una cuenta gratuita, pasa el cursor sobre cualquier palabra de la biblioteca para ver su significado, escúchala en voz alta, guarda palabras para repasarlas al ritmo de tu memoria y descubre cuánto de cada libro ya conoces.