sich ducken

/ˈdʊkən/ fiil B2

Türkçe: eğilmek, sinmek

eğilmek, başını eğmek, sinmek (dönüşlü) (reflexive) · Er duckte sich zu Boden und sprang. He ducked down then jumped.

Fiil biçimleri

Mastar: sich ducken
Şimdiki zaman (er): duckt sich
Präteritum (er): duckte sich
Perfekt (er): hat sich geduckt
Mastar (zu ile): zu ducken

ducken kelimesini gerçek metinlerde öğrenin

Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.

Ücretsiz hesap oluştur