تۇرپاندا يازدا ھاۋا تېمپېراتۇرىسى قىرىق گرادۇستىن ئېشىپ كېتىدۇ، يامغۇر بولسا يىلدا بىرنەچچە قېتىملا ئازراق ياغىدۇ.
شۇنداق بولسىمۇ، ئەسىرلەر بويى بۇ يەردە يېشىل باغلار، ئۈزۈمزارلىقلار ۋە ئاۋات مەھەللىلەر بولغان.
بوستانلىق ئۆزى بىر خىل «ئەقىللىق سىستېما»: ئۇنىڭ ھەر بىر قىسمى سۇنى تېجەش ۋە ئىسسىقنى تۆۋەنلىتىش ئۈچۈن ئىشلەيدۇ.
ئالدى بىلەن سۇنىڭ ئېتىزلارغا قانداق يېتىپ كېلىدىغانلىقىنى كۆرەيلى.
كارىز تاغ ئېتىكىدىكى يەر ئاستى سۈيىنى يەر ئاستىدىن قېزىلغان ئۆستەڭ ئارقىلىق ئېتىزلارغا ئېلىپ كېلىدۇ.
سۇ قۇياش نۇرى چۈشمەيدىغان قاراڭغۇ ئۆستەڭدە ئاققاچقا، ئۇنىڭ ناھايىتى ئاز قىسمىلا پارغا ئايلىنىپ كېتىدۇ.
ئوچۇق ئېرىقلاردا بولسا، تۇرپاننىڭ كۈچلۈك قۇياشى سۇنىڭ خېلى كۆپ قىسمىنى ئاسمانغا قايتۇرۇۋېتىدۇ.
ئىككىنچى سىر— سايە.
بوستانلىقتا ئېتىزلارنىڭ چۆرىسىگە تېرەك قاتارلىرى تىكىلىدۇ، ئۇلار شامال ۋە قۇمنى توسىدۇ.
ئۆي ھويلىلىرىدا ئۈزۈم بارىڭى بولىدۇ، ئۇنىڭ قويۇق يوپۇرماقلىرى ئاستىدا ئائىلە يازنىڭ ئىسسىق كۈنلىرىنى ئۆتكۈزىدۇ.
قېلىن كېسەك تاملار كۈندۈزى ئىسسىقنى ئۆيگە ئۆتكۈزمەيدۇ، كېچىسى بولسا ئۇنى ئاستا-ئاستا قويۇپ بېرىدۇ.
دەرەخلەر پەقەت سايە تاشلاپلا قالماي، يوپۇرماقلىرىدىكى سۇنى پارغا ئايلاندۇرۇپ، ئەتراپتىكى ھاۋانى سالقىنلىتىدۇ.
تەتقىقاتلارغا قارىغاندا، ياز كۈنى دەرەخ سايىسىدىكى يەر يۈزى ئاپتاپتىكى ئاسفالتتىن ئون گرادۇستىن ئارتۇق سالقىن بولىدۇ.
ئۈچىنچى سىر— سۇنى ئادىل ۋە تېجەپ ئىشلىتىش.
بوستانلىقتا سۇ نۆۋەت بىلەن تەقسىملىنىدۇ، ھەر بىر ئائىلە ئۆز نۆۋىتىدە ئېتىزىغا سۇ قويىدۇ.
خەلق ئارىسىدا «سۇنىڭ قەدرىنى قۇدۇق كولىغان بىلەر» دېگەن ماقال بار.
ھازىر دۇنيانىڭ نۇرغۇن چوڭ شەھەرلىرى قۇرغاقچىلىق ۋە ئىسسىق دولقۇنلىرىغا دۇچ كېلىۋاتىدۇ.
بېتون ۋە ئاسفالت كۈندۈزى ئىسسىقنى سۈمۈرۈپ، كېچىسى شەھەرگە قايتۇرىدۇ، شۇڭا شەھەر مەركىزى ئەتراپتىكى يېزىلاردىن بىرنەچچە گرادۇس ئىسسىق بولىدۇ.
بوستانلىقنىڭ تەجرىبىسى بۇ شەھەرلەرگە ئاددىي، ئەمما ئۈنۈملۈك يوللارنى كۆرسىتىدۇ: كوچىلارغا سايە بېرىدىغان دەرەخ تىكىش، سۇنى يەر ئاستىدا ساقلاش ۋە ھەر بىر تامچىنى ئىككى قېتىم ئىشلىتىش.
ئەلۋەتتە، ئون مىليون ئاھالىسى بار شەھەرنى بوستانلىققا ئايلاندۇرغىلى بولمايدۇ.
لېكىن بوستانلىقنى ياراتقان پىكىر— تەبىئەتكە قارشى تۇرماي، ئۇنىڭ بىلەن ھەمكارلىشىش— ھەر قانداق شەھەرگە ماس كېلىدۇ.