بۇ يىل يازدا مەن قەشقەر بازىرىدا تاغامغا ياردەملىشىۋاتىمەن.
تاغام قۇرۇق مېۋە ساتىدۇ.
ئۇنىڭ دۇكىنىدا ئۈزۈم قېقى، ئۆرۈك قېقى، ياڭاق ۋە بادام بار.
مەن ئون تۆت ياشتا.
بىرىنچى كۈنى مەن بەك ئاستا ئىدىم.
خېرىدارلار پۇل بەرسە، مەن تېز ھېسابلىيالمايتتىم.
تاغام كۈلۈپ: «ئالىم، ئالدىرىما، بىر ھەپتىدە ئۆگىنىۋالىسەن» دېدى.
ئۇ ھەر ئەتىگەن ماڭا ھېساب سوئالى سورايتتى.
«ئۈچ كىلو ئۆرۈك، كىلوسى ئوتتۇز يۈەن، قانچە بولىدۇ؟»
ئەمدى ئىككى ھەپتە ئۆتتى.
مەن ھازىر تاغامدىنمۇ تېز ھېسابلىيالايمەن!
مەن خېرىدارلار بىلەن پاراڭ قىلىشنىمۇ ئۆگەندىم.
تۈنۈگۈن بىر ئايال سورىدى: «ئۆرۈك قېقىڭىز تاتلىقمۇ؟»
مەن: «تېتىپ بېقىڭ، ھەسەلدىنمۇ تاتلىق!» دېدىم.
ئۇ كۈلۈپ، ئىككى كىلو ئالدى.
كەچتە تاغام: «سەن ياخشى سودىگەر بولالايسەن» دېدى.
پۇتۇم ئاغرىيدۇ، ئەمما بۇ ئىشنى ياخشى كۆرىمەن.