مەمەت ئاكىنىڭ ئائىلىسى ئۈرۈمچىدىكى يېڭى ئۆيگە كۆچتى.
يېڭى ئۆي بەشىنچى قەۋەتتە ئىدى، بىنادا لىفت يوق ئىدى.
ئۇلار كۈن بويى قۇتىلارنى پەلەمپەيدىن توشۇپ چىقتى.
مەمەت ئاكا ئېغىر قۇتىلارنى كۆتۈردى، بالىلار يېنىك نەرسىلەرنى ئېلىپ چىقتى.
ئوغلى ئەنۋەر چوڭ ئەينەكنى كۆتۈرۈۋاتاتتى.
تۇيۇقسىز ئەينەك قولىدىن چۈشۈپ، چېقىلىپ كەتتى.
ئەنۋەر قورقۇپ كەتتى، ئەمما ئاپىسى: «ھېچقىسى يوق، يېڭىسىنى ئالىمىز» دېدى.
يېڭى ئۆيدە ئۈچ ياتاق بار ئىدى.
ئايگۈل: «مەن دېرىزىسى چوڭ ياتاقنى ئالىمەن!» دېدى.
ئەنۋەر بولسا كىچىكرەك، ئەمما تىنچراق ياتاقنى تاللىدى.
ئۇ: «بۇ ياتاقتىن تاغلار كۆرۈنىدۇ» دېدى.
كەچتە ئاپىسى يېڭى ئاشخانىدا تۇنجى قېتىم پولۇ ئەتتى.
ئۈستەل تېخى يوق ئىدى، شۇڭا ئۇلار يەرگە داستىخان سېلىپ، پولۇ يېدى.
مەمەت ئاكا كۈلۈپ: «يەردە يېگەن پولۇ ئۈستەلدە يېگەن پولۇدىن مەززىلىكرەك!» دېدى.