مېنىڭ ئىسمىم مېھرىبان.
مەن ئۈرۈمچىدە تۇرىمەن.
ھەر ئەتىگەن بىز بىللە ناشتا قىلىمىز.
ئۈستەلدە نان، سۈتلۈك چاي، سېرىق ماي ۋە ھەسەل بار.
ئاپام ئاشخانىدا تۇخۇم قايناتىدۇ.
دادام ناۋايدىن ئىسسىق نان ئالىدۇ.
مەن سۈتلۈك چاينى ياخشى كۆرىمەن.
ئۇ تاتلىق ئەمەس، ئازراق تۇزلۇق.
ئىنىم ئالىم پەقەت نان يەيدۇ.
ئۇ تۇخۇم يېمەيدۇ، ھەسەلمۇ يېمەيدۇ.
ئۇ ھەمىشە «نان ئەڭ ياخشى!» دەيدۇ.
بىزنىڭ ناشتىمىز ئاددىي، ئەمما بەك مەززىلىك.
ئاندىن بىز مەكتەپكە ۋە ئىشقا بارىمىز.