sonsuz

sonsuz iri güller, Güller ki kamıştan daha nalân Gün doğdu yazık arkalarından!

Evrenin sonsuz büyüklüğü ve karmaşıklığı karşısında, insan olarak aslında ne kadar küçük olduğumuzu bir kez daha hissettim.

Faced with the infinite size and complexity of the universe, I felt once again how small we actually are as humans.

Ancak yirminci yüzyılın başlarında, bu eşsiz sözlü geleneğin sonsuza dek kaybolma tehlikesi açıkça ortaya çıktı.

However, in the early twentieth century, the danger of this unique oral tradition disappearing forever clearly emerged.