pür

## Zulmet Ey sen Ki şimdi şüpheli bir şekl-i pür-hayâl oldun Bu semâ-yı mesânın altında!

Bana bî-va’d olan bu yollar hep Adımlarınçün açılmış pür-incilâ vü zeheb… Bırak leyâle bu cism-i garîb ü merdûdu, Dizim eğildi; soğuk bir deniz gibi zulmet Ağır ağır boğuyor bende ömr-i bî-sûdu.

Büyük, derin ve soğuk bir deniz gibi zulmet Etti eşkâl-i arzı bî-hareket, Ve döktü rûhuma rü’yâya benzeyen bir mevt Büyük, derin ve soğuk bir deniz gibi zulmet: Lâkin sen Dudakların yine pür-hande, gözlerin pür-zer Saçın nücûm ile meşbû’ u müştail yine ter Bırakma rûhunu düşsün bu öldüren hisse, Ve git Ve eyle gölgede pây-ı ümîdini tesbît...