bağlamak

## Bülbül Ne Yatarsın Bahar Erişti Bülbül ne yatarsın bahar erişti Ulu sular göl olduğu zamandır Kat kat oldu gül yaprağa karıştı Gene bülbül kul olduğu zamandır Gene bahar oldu açıldı güller Figana başladı gene bülbüller Başka bir hal olup açtı sümbüller Aşıkların del'olduğu zamandır Gene bülbül bilir gülün halinden Yeter deli oldum yarin elinden Aşık aşıp gelir yaya belinden Yardan bize gel olduğu zamandır Gene geldi türlü baharlar bağlar Bülbül figan edip kamuyu dağlar Türlü çiçeklerle bezenmiş dağlar Ulu dağlar yol olduğu zamandır Karac'oğlan der ki geçti çağlarım Meyve vermez oldu gönül bağlarım Aklıma geldikçe durmaz ağlarım Gözüm yaşı sel olduğu zamandır ## Ela Gözlüm Yıktın Benim Evimi Eğlen şu diyarda kal diye diye Viran ettin bahçem ile bağımı Tomurcuk güllerim al diye diye İnsanoğlu kurtulmuyor kazadan Yaralılar nasıl durur sızıdan Akça ceylan kurtulmuş da tazıdan Kaldırmış başını çay diye diye Seher zamanında uğradım sana Görünce gül yüzlüm kaldım ben tana Gafilken bir dolu undum ben sana İçirdin ağıyı bal diye diye Karac'oğlan der ki neyleyip nitmek Bir fikrim var şu sılayı terketmek Yıkıl git diyorsun kolay mı gitmek Sen getirdin beni gel diye diye ## Felek Senin Elinden Be felek senin elinden Hem yanarım hem ağlarım Gece gündüz ağlar gözüm Başımı döğer ağlarım Çağırırım gani deyi Gel ağlatma beni deyi Kimi görsem seni deyi Yüzüne bakar ağlarım Lutfeyle beyim urandır Gözümün yaşı barandır Kaygılı gönlüm virandır Hicrimi çeker ağlarım Karacaoğlan düştü derde Gece gündüz yanar narda Hak kadı olduğu yerde Kabrimden çıkar ağlarım ## Gel Gönül Gurbete Gitme Ya gelinir ya gelinmez Her güzele meyil verme Ya sevilir ya sevilmez Şam-ı Şeriftir zatımız Yöğrüktür bizim atımız Gurbet ilde kıymatımız

## Çıkıp Yücesine Seyran Eyledim Gördüm ak kuğulu göller perişan Bir firkat geldi de durdum ağladım Öpüp kokladığım güller perişan Hayal hayal oldu karşımda dağlar Eşinden ayrılan ah çeker ağlar Dökülmüş yapraklar bozulmuş bağlar Bülbülün konduğu dallar perişan Yıkılmış dilberin mamur illeri Susmuş bülbüllerin her dem dilleri Dağılmış sümbülü solmuş gülleri Yüzüne dökülmüş teller perişan Karac'oğlan der ki top avlamadım Arap ata binip boyalatamadım Küstürdüm dilberi hoylatamadım Dilberi küstüren diller perişan ## Ölüm Ardıma Düşüp Ölüm ardıma da düşüp yorulma Var git ölüm bir zamanda gene gel Akıbet alırsın koymazsın beni Var git ölüm bir zamanda gene gel Şöyle bir vakitler yiyip içerken Yiyip içip yaylalarda gezerken Gene mi geldin ben senden kaçarken Var git ölüm bir zamanda gene gel Çıkıp bozkurtlarla ulaşamadan Yalan dünya sana çıkışamadan Eşimle dostumla buluşamadan Var git ölüm bir zamanda gene gel Karacoğlan der ki derdim pek beter Bahçede bülbüller şakıyıp öter Anayı atayı dün aldın yeter Var git ölüm bir zaman da gene gel

## İller Yaylasına Göçtüğü Zaman Bülbül gülden ben yarimden ayrıldım Dilim söyler ama gözlerim ağlar Bülbül gülden ben yarimden ayrıldım Karacaoğlan eydür bende çağlarım Viran olmuş mor sümbüllü bağlarım Vadem yetti için, için ağlarım Bülbül gülden ben yarimden ayrıldım