ince

Faslın yeni lerzişleri her sâyede mahsûs, Gûyâ ki uyur kalb-i tabiatta bir “efsus!” Her şey o kadar gamlı, soluk, mübhem ü bî-fer, Gûyâ ki ölür hüzn-i sevâhilde perîler… Çıkmıştık o gün Dicle’ye, sessizce kürekler Nehrin zehebî sîne-i emyâhını yırtar, Ağlardı o altın suyun üstünde bir âhenk, Serperdi o bî-kes sese akşam sarı bir renk, Gûyâ ki o gün Dicle’nin üstündeki mâtem, Âfaaka sürükler sarı güller, kırizantem… Solmuştu onun hüzn ile simâ-yi berîni, Bir ince tül altında duran zülf-i zerîni; Akşamları enfâsına düşmüş uçuşurken Sarmıştı o sâkin yüzü bir gölge semâdan Dalmıştı o gözler ebediyetlere… Yorgun, Yorgundu o gözlerle bakan rûh-ı melûlün; Akşam gibi a’sab]ı geren reng-i garibi… Gûyâ ki kamer!..

Ya bilinir ya bilinmez Karac'oğlan düşse yola Hızır yardım etse bile Yar dediğin demir kale Ya alınır ya alınmaz ## Gurbette Ömrüm Geçecek Gurbette ömrüm geçecek Bir daracık yerim de yok Oturup derdim dökecek Bir vefalı yarim de yok Aman aman, aman aman Aman aman, aman aman Bir vefalı yarimde yok Gönlüme bir güzele düştü Sarfedecek malım da yok Özendim derviş olmaya Hırka ile şalım da yok Aman aman,aman aman Aman aman,aman aman Bir vefalı yarim de yok Dünya derler o da fani Toprak alır tatlı canı Hasta düştüm ilaç hani Bir acısız ölüm de yok Aman aman, aman aman Aman aman, aman aman Bir vefalı yarim de yok ## Hey Ağalar Böyle m-Olur — 5 — Hey ağalar böyle m-olur Hali yardan ayrılanın İner ummana dökülür Seli yârdan ayrılanın Gökten turnalar çekilir İner yerlere dökülür On beş yaşında bükülür Beli yardan ayrılanın Gül dikensiz bitmez imiş Bülbül gülsüz ötmez imiş İşe güce yetmez imiş Eli yardan ayrılanın KARACOĞLAN eyler firak Ateş aldı yandı yürek Sağ yanında hazır gerek Malı yardan ayrılanın ### Farklı versiyonu Hey ağalar böyle mi olur Hali yardan ayrılanın İner ummana dökülür Seli yardan ayrılanın Turnam turnam turnam Gönül yaralı turnam Gökten turnalar çekilir İner yerlere dökülür On beş yaşında bükülür Beli yardan ayrılanın Turnam turnam turnam Gönül yaralı turnam Gül dikensiz bitmez imiş Bülbül gülsüz ötmez imiş İşe güce yetmez imiş Eli yardan ayrılanın Turnam turnam turnam Gönül yaralı turnam ## Sabahtan Uğradım Ben Bir Güzele Sabahtan uğradım ben bir güzele Ala gözlerine sürmeler çekmiş Taramış zülfünü dökmüş bir yana Salıvermiş ince belin üstüne Bir hoş bir hoş durur eda naz gibi Arkasında saçı tel tel saz gibi Has bahçe içinde top nergis gibi Karalar mı geydin alın üstüne

Annesine koştu, elini annesinin dudaklarına götürdü: “Of anne, of...” O küçük eli, o pembe ve ince parmağı şefkatkâr buseler ıslattı.