tahakküm

Ancak meseleye salt insan ilişkileri üzerinden yaklaşmak, mekânın kendi ruhunu ve üzerimizde kurduğu o görünmez tahakkümü göz ardı etmek anlamına gelebilir.

However, approaching the issue purely through human relations might mean ignoring the space's own soul and that invisible domination it establishes over us.

Çağımız, durmaksızın üreyen seslerin ve bitmek bilmeyen dijital uyarıcıların tahakkümü altında nefes almaya çalışan yorgun bir zihne benziyor.

Our age resembles a tired mind trying to breathe under the domination of incessantly reproducing sounds and never-ending digital stimuli.

Sonuç olarak, hızın tahakkümü altındaki bir çağda yavaşlamayı seçmek, sadece mekansal bir tercih değil, varoluşsal ve felsefi bir duruş sergilemektir.

As a result, choosing to slow down in an era under the domination of speed is not just a spatial preference but exhibiting an existential and philosophical stance.