— Çıktı.
— Öyleyse ne parası istiyorsun?
— Evvela senin davan görüldü. Mahkeme parası...
— !...
Mıstık vurulmuş gibi durdu. Önüne baktı. Ağzını yüzünü buruşturarak düşündü. Sonra İboş'a döndü. Yavaş yavaş elini koynuna soktu.
— !
— ?
— Altmış paralık şey için on kuruş veremem! Al malını, uğursuz...
Diye biraz evvel katiyen çalmadığı tahakkuk eden çakmağı arkadaşının suratına fırlattı!
Velinimet
«Aklı, insanin külahında bir çividir. Yumruk yemeden kafasının içine girmez...»
Arnavut Meseli''