Bugün hayatımın en sinir bozucu ve hayal kırıklığıyla dolu günlerinden biriydi.
Direksiyon sınavından ikinci kez kaldığıma hala inanamıyorum ve kendime çok kızıyorum.
Sabah uyandığımda kendimi son derece hazır, enerjik ve özgüvenli hissediyordum.
Geçen seferki hatalarımdan ders aldığımı ve bu işi bugün kesinlikle başaracağımı düşünmüştüm.
Sınavın ilk yirmi dakikası aslında beklediğimden çok daha kusursuz ve rahat geçti.
Kavşaklarda doğru sinyalleri zamanında verdim, şerit değiştirirken aynaları kontrol ettim ve hız sınırlarına harfiyen uydum.
Sınav gözetmeninin yüzündeki memnun ifadeyi görünce içimden derin bir oh çektim.
Ancak sıra o korkulu rüyam olan iki araç arasına paralel park etme aşamasına geldi.
Direksiyonu çevirirken ellerimin terlediğini, nefesimin hızlandığını ve kalbimin yerinden çıkacakmış gibi çarptığını hissettim.
Aynalara yeterince dikkat etmediğim için aracın arka tekerleği büyük bir gürültüyle kaldırıma çarptı.
O an yaşadığım paniği, utancı ve derin hayal kırıklığını kelimelerle tarif etmem gerçekten imkansız.
Heyecanıma tamamen yenik düştüğüm için debriyajı yanlış bırakıp motoru da stop ettirince her şey bitti.
Sınav gözetmeni nazikçe gülümsedi ve sakin olmamı söyledi ama maalesef sınavı geçemediğimi de ekledi.
Arabadan indiğimde bütün emeklerimin boşa gittiğini düşünerek tarifsiz bir üzüntü yaşadım.
Eve dönerken yolda bu durumu uzun uzun düşündüm ve nerede yanlış yaptığımı detaylıca analiz ettim.
Asıl sorunumun teknik bilgi veya pratik eksikliğinden ziyade stres yönetimi olduğunu artık net bir şekilde görebiliyorum.
Direksiyon başındayken sakin kalmayı ve heyecanımı kontrol etmeyi öğrenmediğim sürece bu sınavı geçmem çok zor olacak.
Bir sonraki sınava kadar tamamen farklı ve daha etkili bir hazırlık yöntemi izlemeye kesin olarak karar verdim.
Sadece saatlerce sürüş pratiği yapmak yerine rahatlama egzersizleri ve odaklanma teknikleri üzerine de çalışacağım.
Ayrıca sürücü kursundan özellikle paralel park ve dar alan manevraları üzerine birkaç ekstra özel ders alacağım.
Sürekli hatalarımdan şikayet etmek veya pes etmek yerine, zayıf yönlerimi düzeltmek için elimden gelenin en iyisini yapmalıyım.
Üçüncü denemem kesinlikle sonuncusu olacak ve o ehliyeti sonunda cebime koyacağım.