Nasreddin, kasabanın en zengin tüccarlarından biri tarafından büyük bir akşam yemeğine davet edilmişti.
Ev sahibi, bölgedeki en tanınmış kişileri gösterişli köşkünde bir araya getirmeyi planlıyordu.
Yemek günü geldiğinde Nasreddin, tarlada çalışmaktan yeni dönmüştü ve oldukça yorgundu.
Üstünü değiştirmeye vakit bulamadığı için, üzerindeki eski ve yıpranmış kıyafetlerle davete katıldı.
Köşke adımını attığında, içerideki kalabalık ve ihtişam karşısında bir an duraksadı.
Ancak içeri girdikten sonra kimse ona hoş geldin bile demedi.
İnsanlar onun eski kıyafetlerine bakıyor, sonra hızla başlarını başka yöne çeviriyorlardı.
Ev sahibi de Nasreddin ile hiç ilgilenmedi ve onu sıradan bir köşeye yönlendirdi.
Hizmetçiler yemekleri dağıtırken, onun masasına uğramayı adeta unutmuş gibiydiler.
Bu duruma oldukça üzülen Nasreddin, sessizce köşkten ayrıldı ve doğruca evine gitti.
Sandığını açtı ve en özel günlerde giydiği, son derece gösterişli kürkünü çıkardı.
Kürkünü giyip tekrar yola koyulduğunda, kendini çok daha farklı hissediyordu.
Köşke tekrar vardığında, kapıdaki hizmetçiler onu büyük bir saygıyla içeri aldılar.
Ev sahibi, Nasreddin'in üzerindeki görkemli kürkü görünce hemen yanına koştu.
Onu kolundan tutarak salonun en güzel, en baş köşesine oturttu.
Masaya birbirinden lezzetli yemekler, çeşit çeşit tatlılar ve meyveler ardı ardına gelmeye başladı.
Herkes onunla sohbet etmek istiyor, ona büyük bir itibar gösteriyordu.
Nasreddin, önüne konulan sıcak çorbaya baktı ve kürkünün kolunu kâsenin içine daldırdı.
Yüksek bir sesle, “Ye kürküm ye, bu harika yemekler senin hakkındır!” dedi.
Masadaki herkes büyük bir şaşkınlık içinde ona bakakaldı ve sessizlik oldu.
Ev sahibi hayretler içinde, “Ne yapıyorsun, kürk hiç yemek yer mi?” diye sordu.
Nasreddin hafifçe gülümsedi ve masadaki herkese ders niteliğinde şu cevabı verdi.
Ben az önce eski kıyafetlerimle buraya geldiğimde yüzüme bile bakmadınız.
Ne zaman ki bu pahalı kürkü giyip geldim, bana krallar gibi davrandınız.
Madem bütün bu saygı ve ikram banaysa, neden ilk geldiğimde aç kaldım?
Demek ki sizin bütün saygınız ve ilginiz bana değil, üzerimdeki bu kürkedir.
O halde bırakın da, davet ettiğiniz ve değer verdiğiniz bu kürk yemeğini yesin.