Zeynep'in Pamuk adında beyaz bir kedisi vardı.
Bir sabah Zeynep uyanınca Pamuk'u yatağının yanında göremedi.
Evin her yerine baktı, ama kediyi hiçbir yerde bulamadı.
Galiba Pamuk, gece açık kalan mutfak penceresinden dışarı çıkmıştı.
Zeynep hemen ayakkabılarını giydi ve sokağa koştu.
Sokakta karşılaştığı komşular da aramaya yardım etti.
Yan apartmanda oturan Mehmet Amca mahalledeki bahçelere baktı.
Kızı Elif de parkta oynayan çocuklara Pamuk'u sordu.
Öğleden sonra Zeynep, Pamuk'un fotoğrafı olan ilanlar hazırladı.
İlanları ağaçlara ve duvarlara asarken çok endişeliydi.
Akşam olunca Zeynep yorgun ve üzgün eve döndü.
Tam o sırada, aşağıdaki fırının sahibi Hasan Bey kapıyı çaldı.
Kucağında, üstü una bulanmış beyaz bir kedi vardı.
Hasan Bey, kedinin bütün gün fırında, un çuvallarının arasında uyuduğunu söyledi.
Zeynep kedisini görünce sevinçle ona sarıldı.
Ertesi gün, yardım eden komşulara teşekkür etmek için kurabiye yaptı.