Sevgili Günlük, bugün hayatımın en heyecanlı ve yorucu günlerinden biriydi.
Aylarca süren zorlu antrenmanlardan sonra nihayet İstanbul Maratonu'na katıldım.
Sabah çok erken kalktım ve yarışın başlayacağı Asya yakasına gittim.
Hava biraz serindi ama koşmak için gerçekten mükemmel bir sıcaklıktaydı.
Başlangıç çizgisinde binlerce insanla birlikte beklerken kalbim hızla çarpıyordu.
Yarış başladığında herkes büyük bir coşkuyla ileriye doğru hareket etti.
Koşunun en unutulmaz anı kesinlikle Boğaziçi Köprüsü'nden geçmekti.
Asya kıtasından Avrupa kıtasına koşarak geçmek inanılmaz bir duyguydu.
Köprünün üzerinde durup muhteşem İstanbul manzarasına bakmak istedim.
Ancak hedefime ulaşmak için tempomu hiç bozmadan koşmaya devam ettim.
Bacaklarım ağrımaya başladığında bile pes etmeyi aklımdan hiç geçirmedim.
Yol boyunca bizi alkışlayan insanlar bana çok büyük bir güç verdi.
Avrupa yakasına ulaştıktan sonra bitiş çizgisine doğru hızımı biraz daha artırdım.
Son kilometreler oldukça zorluydu fakat içimdeki başarma isteği her şeyden güçlüydü.
Bitiş çizgisini gördüğümde gözlerime inanamadım ve kollarımı havaya kaldırdım.
Madalyamı boynuma taktıklarında bütün yorgunluğum bir anda uçup gitti.
İki kıta arasında koşmak benim için sadece bir spor değil, harika bir maceraydı.
Şimdi sıcak bir duş alıp bu güzel günün tadını çıkararak dinleneceğim.