Akşam, yine akşam, yine akşam,
Bir sırma kemerdir suya baksam;
Üstünde sema kavs-i mutalsam!
Akşam, yine akşam, yine akşam,
Göllerde bu dem bir kamış olsam!
Havuz
Akşam yine toplandı derinde...
Cânan gülüyor eski yerinde
Cânan ki gündüzleri gelmez,
Akşam görünür havuz üzerinde;
Mehtab kemer taze belinde,
Üstünde sema gizli bir örtü,
Yıldızlar onun güldür elinde...
Parıltı
Âteş gibi bir nehr akıyordu
Rûhumla o rûhun arasından,
Bahsetti derinden ona hâlim
Aşkın bu unulmaz yarasından.
Vurdukça bu nehrin ona aksi,
Kaçtım o bakıştn, o dudaktan;
Baktım ona sessizce uzaktan,
Vurdukça bu aşkın ona aksi
Vezin: Mef'ûlü mefaîlû feûlün
Bülbül (Ahmet Haşim)
Bir gamlı hazanın seherinde
Israra ne hâcet yine, bülbül!
Bil, kalbimizin bahçelerinde
Can verdi senin söylediğin gül!
Savrulmada gül şimdi havada
Gün doğmada bir başka ziyâda...
Karanlık
Aşkın bu karanlık gecesinde
Bülbül yine vahşi müterennim,
Mecnûnu terk etti mi Leylâ?
Vahşî sesi, firkat sesi sandım.
Aşkın bu karanlık gecesinde
Hicrânımı duydum, seni andım,
Firkat-zede bülbül gibi yandım.
Vezin: Mef'ûlü mefaîlû feûlün
Kari'e
Muzlim şeceristan arasında
Esrar ile yekpare münevver
Bir yoldur açılmış sana derdim
Kari bu kitabın gecesinde
Mehtabı seninçün yere serdim.
Ağaç
Gün bitti. Ağaçta neş`e söndü.
Yaprak ateş oldu, kuş da yakut;
Yaprakla kuşun parıltısından
Havzun suyu erguvana döndü
Süvari
Şu bakır zirvelerin ardından
Bir süvâri geliyor kan rengi.
Başlıyor şimdi melül akşamda
Son ışıklarla bulutlar cengi…
Bir bakır tasta alev şimdi havuz
Suya saplandı kızıl mızraklar.
Açılıp kıvranarak göklerde
Uçuyor parçalanan bayraklar.
Nehir Üzerinde
Akşam… Sarı bir hasta semâ… Bir gam-ı mechûl…
Sisler gibi tutmuş yine sahilleri eylûl,
Bir hüzn-i müzehheb gibi durgun yine Dicle,
Sessizliği olmuş yine rü’yâlara hacle.