Hacivat, “Merhaba Karagöz'üm, bugün seninle pazara gidelim mi?” diye sordu.
Karagöz, “Gidelim Hacivat, evde hiç domates ve elma kalmadı,” dedi.
İki arkadaş yavaş yavaş yürüdüler ve semt pazarına gittiler.
Hacivat, “Alışverişte daima iktisat yapmak çok mühim bir konudur,” dedi.
Karagöz, “Pazarda kim iki saat satıyor, ne diyorsun sen?” dedi.
Hacivat, “İki saat değil Karagöz'üm, iktisat diyorum, yani ucuz almalıyız,” dedi.
Karagöz, “Ha, öyle söyle, benim hiç param yok zaten,” dedi.
Biraz sonra bir manavın önünde durdular ve meyvelere baktılar.
Hacivat, “Şu taze elmaların lezzeti muhakkak çok harikadır,” diye konuştu.
Karagöz, “Kimin İzzet'i harikadır, İzzet amcam evde uyuyor!” dedi.
Hacivat, “İzzet değil Karagöz'üm, lezzet diyorum, yani çok tatlı,” dedi.
Karagöz, “Sen çok garip konuşuyorsun, ben seni hiç anlamıyorum,” dedi.
Hacivat, “Tamam, artık sadece basit kelimeler kullanacağım, sana söz veriyorum,” dedi.
Karagöz, “Çok iyi, o zaman şimdi bana iki kilo elma al,” dedi.
Hacivat, “Peki Karagöz'üm, hemen taze ve tatlı elmalardan alıyorum,” dedi.