Benim adım Hasan ve dedem eski bir postacı.
O tam otuz beş yıl Sivas'ta çalıştı.
İnsanlara her gün mektup, dergi ve paket taşıdı.
Sivas kışın çok soğuk ve karlı bir şehirdir.
Dedem kış aylarında derin karda uzun saatler yürüdü.
Bazen ayakları çok üşüdü ama işini hep sevdi.
Onun çok güzel, mavi bir bisikleti vardı.
Havalar ısınınca mektupları bu bisikletle dağıttı.
Mahalledeki herkes onu tanır ve çok severdi.
Çocuklar onu sokakta görünce hemen yanına koşardı.
Dedem çocuklara her zaman neşeyle gülümserdi.
Onun büyük çantasında bazen renkli kartpostallar olurdu.
Şimdi dedem seksen yaşında ve artık çalışmıyor.
Bana sık sık eski günlerini ve anılarını anlatıyor.
Ben de onun ilginç hikayelerini heyecanla dinliyorum.
O günleri anlatırken gözleri her zaman parlıyor.
Ben dedemle gerçekten çok gurur duyuyorum.
Gelecekte ben de onun gibi çalışkan olacağım.