Bir gece Nasreddin Hoca bahçeye çıkar.
Su içmek için kuyuya gider.
Kuyuya bakar ve çok şaşırır.
Güzel ay suyun içindedir.
Hoca buna çok üzülür.
Zavallı ay kuyuya düşmüş, der.
Hemen uzun bir ip bulur.
İpi kuyuya atar ve çeker.
Ama ip bir taşa takılır.
Hoca ipi çok güçlü çeker.
İp taştan kurtulur ve Hoca düşer.
Sırtüstü yere yatar ve yukarı bakar.
Gökyüzünde parlak ayı görür.
Hoca derin bir nefes alır.
Çok mutlu olur ve güler.
Çok yoruldum ama ayı kurtardım, der.