گسیل

وزیر حسنگ را در شب برده بودند سوی هرات که فرمان توقیعی رسیده بود که وی را پیش از لشکر گسیل باید کرد.

گفت آن خرده که با کدخدایش حسن گسیل کرد سوی کوزکانان حال آن چیست؟

و پس از گسیل کردن ایشان امیر عضدالدوله یوسف را گفت ای عم تو روزگاری آسوده بودهٔ، و میگویند که والی قصدار درین روزگار فترت بادی در سر کرده است، تو را سوی بُست باید رفت با غلامان خویش و بقصدار مقام کرد، تا هم قصداری بصلاح آید و خراج دو ساله بفرستد و هم لشکر را که بمکران رفته‌اند قوّتی بزرگ باشد بمقام کردن تو بقصدار.