چکش

استاد محمود چکش خود را با مهارتی بی‌نظیر بر ورقه مس فرود می‌آورد و صدای منظم آن در فضای بازار می‌پیچید.

استاد محمود چکش را کنار گذاشت، قطره‌های عرق را از پیشانی پاک کرد و با لبخندی آرام پاسخ داد که دست‌های انسان به اشیا روح می‌بخشند.

استاد محمود دوباره چکش خود را برداشت و گفت که اگر هدف نهایی احترام به انسان و طبیعت باشد، هر دو روش می‌توانند ارزشمند باشند.

صدای برخورد چکش با مس دوباره در فضا طنین‌انداز شد و کیان با نگاهی تازه به ابزارهای ساده و قدیمی روی میز خیره ماند.