نقال

در گذشته‌های نه چندان دور، قهوه‌خانه‌های سنتی مهم‌ترین کانون تجمع مردم و اصلی‌ترین جایگاه برای اجرای پرشور نقالان هنرمند بودند.

نقال تنها یک قصه‌گوی ساده نیست، بلکه بازیگری توانمند است که یک‌تنه نقش تمام شخصیت‌های داستان را با مهارت ایفا می‌کند.

یکی از ابزارهای مهم نقال، عصای چوبی یا منتشایی است که در دستان او گاهی شمشیر، گاهی گرز و گاهی اسب می‌شود.

نقال با کوبیدن این عصا بر زمین، توجه تماشاگران را به اوج هیجان داستان و لحظات حساس نبرد جلب می‌کند.