استاد رضا امینی چهل سال است که در کارگاهی در نزدیکی میدان نقش جهان اصفهان کاشی می‌سازد؛ از او درباره هنری پرسیدیم که دیوارهای این شهر را به موزه‌ای بی‌سقف بدل کرده است.
چطور شد که به این حرفه روی آوردید؟
پدربزرگم کاشی‌کار بود و من از کودکی زیر دست او کار کردم؛ آن روزها کارم فقط شستن قلم‌موها و آوردن چای برای استادکاران بود.
تفاوت کاشی هفت‌رنگ و کاشی معرق چیست؟
در کاشی هفت‌رنگ، کل نقش روی کاشی‌های مربع کشیده می‌شود و همه رنگ‌ها با هم در کوره پخته می‌شوند، اما در معرق، کاشی‌های تک‌رنگ پس از پخته شدن به تکه‌های ریز بریده و مثل پازل کنار هم چیده می‌شوند.
کدام‌یک دشوارتر است؟
بی‌تردید معرق؛ یک اشتباه کوچک در بریدن کافی است تا کل طرح به هم بریزد، پس در این کار باید به قول معروف مو را از ماست کشید.
راز رنگ آبی کاشی‌های اصفهان چیست؟
بخشی از آن در لعاب است که از ترکیب‌های مس و کبالت به دست می‌آید، و بخشی دیگر در دمای کوره، که هر استادی آن را مثل رازی خانوادگی حفظ می‌کند.
آیا جوان‌ها هنوز به این هنر علاقه نشان می‌دهند؟
کمتر از گذشته؛ آموختن این حرفه سال‌ها طول می‌کشد و درآمدش چندان زیاد نیست؛ با این حال، هر سال چند شاگرد تازه، که بیشترشان دانشجوی رشته هنرند، به کارگاهم می‌آیند.
مهم‌ترین درسی که از استادتان آموختید چه بود؟
او همیشه می‌گفت کاشی باید از دور زیبا باشد و از نزدیک بی‌عیب؛ چون رهگذر از دور نگاه می‌کند، اما کاشی‌کاری که شاید صد سال بعد آن را مرمت کند، از نزدیک.