در دنیای سریع امروز، انسان‌ها همیشه مشغول هستند و به صورت مداوم به صفحه‌های تلفن همراه خود نگاه می‌کنند.
وقتی هیچ کار خاصی برای انجام دادن نداریم، معمولا به سرعت تلفن‌های هوشمند خود را از جیب بیرون می‌آوریم.
ما از داشتن زمان خالی می‌ترسیم، زیرا تصور می‌کنیم این زمان کاملا بدون استفاده است و باید پر شود.
با وجود این، نداشتن کار مشخص و تجربه کردن یک فضای آرام در واقع برای ذهن انسان بسیار مهم است.
بسیاری از روان‌شناسان برجسته باور دارند که وقتی مغز با اطلاعات بیرونی مشغول نیست، شروع به ساختن ایده‌های جدید می‌کند.
در این زمان‌های ساکت، ذهن می‌تواند به جاهای مختلف سفر کند و خاطره‌های قدیمی را به برنامه‌های آینده متصل کند.
اگر ما هرگز اجازه ندهیم مغزمان استراحت کند، در طول زمان قدرت تخیل و توانایی خلاقیت خود را از دست خواهیم داد.
در طول تاریخ، نویسندگان معروف و دانشمندان موفق بسیاری درباره ارزش ساعت‌های خالی و بدون فعالیت صحبت کرده‌اند.
برای مثال، یک داستان‌نویس شناخته شده یک بار توضیح داد که بهترین ایده‌هایش وقتی به ذهن او رسیدند که در حال شستن ظرف‌ها بود.
در طول آن فعالیت‌های ساده و روزمره، مغز او این آزادی را داشت که شخصیت‌های پیچیده و دنیاهای جالبی بسازد.
همچنین، بسیاری از کشف‌های بزرگ علمی زمانی اتفاق افتادند که محققان فقط در طبیعت قدم می‌زدند یا آرام در یک اتاق نشسته بودند.
وقتی مغز انسان مجبور نیست یک مشکل فوری را حل کند، می‌تواند به سوال‌های بزرگ از زاویه‌های کاملا جدیدی نگاه کند.
امروزه، شرکت‌های بزرگ فناوری برنامه‌های خود را طوری طراحی می‌کنند که توجه ما را تا حد امکان برای زمان طولانی نگه دارند.
آن‌ها می‌خواهند ما به جای فکر کردن عمیق به زندگی خودمان، فقط به تصویرها نگاه کنیم و پیام‌های کوتاه را بخوانیم.
این جریان مداوم اطلاعات باعث می‌شود احساس کنیم با جهان در ارتباط هستیم، اما در واقع فضای شخصی و آرامش درونی ما را می‌گیرد.
برای پیدا کردن دوباره خلاقیت طبیعی خود، ما باید یاد بگیریم چگونه بدون هیچ دستگاه الکترونیکی در سکوت کامل بنشینیم.
در ابتدا، نگاه کردن به یک دیوار سفید یا نشستن در یک پارک بدون تلفن همراه ممکن است کمی دشوار به نظر برسد.
ما ممکن است میل شدیدی احساس کنیم که پیام‌های خود را بررسی کنیم یا ببینیم دوستانمان در شبکه‌های اجتماعی چه کار می‌کنند.
اما اگر بتوانیم صبر کنیم و این احساس سکوت را بپذیریم، مغز ما به آرامی استراحت می‌کند و مسیرهای جدیدی باز می‌شود.
بعد از چند دقیقه، ممکن است راه حلی برای یک مشکل کاری پیدا کنیم یا یک طرح جدید در ذهن خود بسازیم.
بنابراین، ما نباید از زمان‌های خالی فرار کنیم، زیرا آن‌ها خاکی هستند که دانه‌های تخیل ما در آن رشد می‌کنند.
دادن هدیه سکوت به خودمان یکی از بهترین کارهایی است که می‌توانیم برای سلامت روان و رشد شخصی خود انجام دهیم.
دفعه بعد که در یک صف منتظر هستید، سعی کنید فقط به اطراف نگاه کنید و اجازه دهید ذهن شما آزادانه بگردد.