خورشید پاییزی بر پنجره‌های بزرگ یکی از مدرسه‌های شهر اصفهان می‌تابید.
صدای شادی دانش‌آموزان در حیاط به وضوح به گوش می‌رسید.
مینا فنجان چای گرم خود را روی میز چوبی گذاشت.
او با هیجان فراوان گفت، «من امروز در کلاس ادبیات از یک برنامه هوش مصنوعی استفاده کردم که به نوشتن بچه‌ها کمک کرد و نتیجه آن برای همه بسیار جالب بود.»
سارا که معلمی باتجربه و دقیق بود با تردید به دوستش نگاه کرد.
او پاسخ داد، «آیا واقعا فکر می‌کنی این برنامه‌های جدید به یادگیری کمک می‌کنند یا شاید آن‌ها فقط راهی آسان برای فرار از کار سخت و تلاش ذهنی باشند؟»
مینا لبخندی زد و گفت، «در ابتدا من هم دقیقا همین نگرانی را داشتم.»
اما خیلی زود متوجه شدم که این ابزارها می‌توانند مانند یک دستیار آموزشی هوشمند عمل کنند.
اگر دانش‌آموزان به درستی هدایت شوند، ایده‌های جدیدی به ذهن آن‌ها خواهد رسید.
سارا با تکان دادن سر مخالفت کرد و گفت، «اما روند یادگیری همیشه نیازمند تلاش مداوم است.»
وقتی یک ماشین تمام جملات را برای آن‌ها می‌سازد، فرصت یادگیری از بین می‌رود.
در این صورت دیگر هیچ جایی برای پرورش اندیشه مستقل و خلاقیت فردی باقی نخواهد ماند.
مینا با آرامش و اطمینان توضیح داد، «ما هرگز نباید اجازه دهیم آن‌ها فقط متن‌های آماده را کپی کنند.»
ما باید به آن‌ها بیاموزیم که چگونه سوالات بهتری بپرسند و اطلاعاتی را که دریافت می‌کنند با دقت فراوان بررسی و نقد کنند.
سارا پاسخ داد، «بزرگترین مشکل این است که بسیاری از دانش‌آموزان هنوز مهارت‌های پایه را یاد نگرفته‌اند.»
استفاده زودهنگام از این فناوری ممکن است آسیب‌های جبران‌ناپذیری به روند آموزشی آن‌ها وارد کند و باعث شود که هرگز به توانایی‌های واقعی خود دست پیدا نکنند.
مینا با تایید حرف او گفت، «حق کاملا با تو است و من این موضوع را می‌فهمم.»
دقیقا به همین دلیل ما معلمان باید نقش سنتی خود را در کلاس تغییر دهیم و به جای انتقال ساده اطلاعات، بیشتر بر روی پرورش مهارت‌های تحلیل و ارزیابی تمرکز کنیم.
سارا آهی کشید و گفت، «شاید حق با تو باشد و ما نتوانیم جلوی پیشرفت سریع علم را بگیریم.»
اما من همچنان نگران روزی هستم که ماشین‌ها به طور کامل جایگزین احساس انسانی شوند، زیرا از بین رفتن هنر انسانی در نوشته‌های دانش‌آموزان اتفاق بسیار تلخی خواهد بود.
مینا در حالی که به سمت پنجره می‌رفت تا به حیاط نگاه کند، پاسخ داد.
او گفت، «این نگرانی کاملا منطقی است اما ما می‌توانیم فضای مناسبی برای گفتگوهای کلاسی ایجاد کنیم.»
ما باید به آن‌ها نشان دهیم که هیچ فناوری جدیدی نمی‌تواند جایگزین تجربه زیسته انسان شود.
سارا با لبخندی ملایم گفت، «امیدوارم واقعا همین‌طور باشد که تو با اطمینان می‌گویی.»
در نهایت وظیفه اصلی ما این است که انسان‌هایی آگاه و توانمند برای جامعه پرورش دهیم تا بتوانند از ابزارهای جدید به عنوان وسیله‌ای برای رشد استفاده کنند نه جایگزینی برای تلاش.