صدف عزیزم، وقتی شنیدم که قصد داری برای ادامه تحصیل به خارج از کشور سفر کنی، موجی از خاطرات گذشته در ذهنم زنده شد.
بیست سال پیش، من نیز دقیقاً در جایگاه کنونی تو ایستاده بودم و با آمیزهای از هیجان و اضطراب به آیندهای نامعلوم چشم میدوختم.
مهاجرت به تورنتو برای من تنها یک جابجایی جغرافیایی نبود، بلکه آغاز مسیری طولانی برای کشف دوباره خودم و توانمندیهایم به شمار میرفت.
به عنوان یک معمار، همیشه زندگی را به چشم بنایی میبینم که باید پایههای آن را با دقت و صبوری در زمینی تازه استوار کرد.
در این دو دهه، دستاوردهای ارزشمندی کسب کردهام که مهمترین آنها وسعت بخشیدن به دیدگاهم و آشنایی با فرهنگهای گوناگون بوده است.
کار کردن در محیطی بینالمللی به من آموخت که چگونه ایدههای متفاوت را با یکدیگر تلفیق کنم و طرحهایی نوآورانه و منحصربهفرد بیافرینم.
با این حال، هر دستاوردی در زندگی بهایی دارد و من نیز در این مسیر چیزهای بسیار ارزشمندی را از دست دادهام.
دوری از خانواده، از دست دادن لحظات تکرارنشدنی در کنار عزیزانم و کمرنگ شدن پیوندهای عاطفی قدیمی، بخشی از این بهای سنگین است.
در سالهای نخست، همواره احساس میکردم که ریشههایم در خاک دیگری جا ماندهاند و من مانند درختی در گلدانی موقت زندگی میکنم.
اما با گذشت زمان، مفهوم خانه در ذهن من دچار تغییر و تحولات بنیادین شد و ابعاد کاملاً جدیدی به خود گرفت.
متوجه شدم که خانه دیگر صرفاً یک مکان فیزیکی یا ساختمانی با دیوارهای آجری نیست که در آن متولد و بزرگ شدهایم.
بلکه خانه همان احساس آرامش، امنیت و تعلق خاطری است که ما با دستهای خودمان در هر گوشهای از جهان میسازیم.
تو نیز با ورود به این مسیر تازه، با چالشهای متعددی روبرو خواهی شد که هر کدام از آنها درسهای بزرگی برایت به همراه دارند.
زندگی در یک کشور بیگانه به تو میآموزد که چگونه انعطافپذیر باشی و در برابر تغییرات پیشبینینشده با قدرت و استقامت ایستادگی کنی.
ممکن است روزهایی فرا برسد که احساس تنهایی عمیقی را تجربه کنی و دلتنگ خیابانهای آشنای شهر و صدای گرم دوستانت بشوی.
در آن لحظات، به یاد بیاور که این دلتنگیها بخشی طبیعی از فرآیند رشد و تکامل هویت مستقل تو در این جهان پهناور هستند.
تلاش کن تا از هر فرصتی برای یادگیری استفاده کنی و اجازه نده که ترس از ناشناختهها مانع شکوفایی استعدادهای درخشانت بشود.
دوستان جدیدی از سراسر دنیا پیدا کن تا جهانبینی تو را گسترش دهند و دریچههای تازهای از تفکر را به رویت بگشایند.
در نهایت، فراموش نکن که هویت تو مانند یک شاهکار معماری است که با گذر زمان و کسب تجربههای متنوع تکمیل میشود.
بیصبرانه منتظر روزی هستم که داستانهای شیرین موفقیتت را بشنوم و شاهد درخشش تو در عرصههای علمی و بینالمللی باشم.
با آرزوی بهترینها برای تو در این مسیر هیجانانگیز، عمه تو شیرین.