فرهاد برای تعطیلات به شهر زیبای بندرعباس سفر کرده بود.
یک روز عصر، او با دوستانش در ساحل والیبال بازی می‌کرد.
در حین بازی، فرهاد محکم به زمین خورد و دست راستش آسیب دید.
دوستانش او را به بیمارستان بردند تا پزشک دستش را معاینه کند.
دکتر گفت که دست او شکسته است و باید شش هفته در گچ بماند.
این خبر برای فرهاد خیلی بد بود، چون او راست‌دست بود.
در روزهای اول، انجام دادن کارهای ساده برایش بسیار سخت بود.
او نمی‌توانست به راحتی غذا بخورد یا لباس‌هایش را بپوشد.
فرهاد تصمیم گرفت یاد بگیرد که از دست چپ خود استفاده کند.
غذا خوردن با دست چپ در ابتدا عجیب و خسته‌کننده بود.
اما سخت‌ترین کار برای او نوشتن تکالیف دانشگاه بود.
وقتی با دست چپ می‌نوشت، خط او شبیه دست‌خط بچه‌ها می‌شد.
او هر روز تمرین می‌کرد تا بتواند کلمات را خواناتر بنویسد.
بعد از سه هفته، او توانست به راحتی با دست چپ غذا بخورد.
کم‌کم نوشتن هم برایش راحت‌تر شد و سرعتش خیلی افزایش یافت.
او فهمید که انسان می‌تواند با تمرین هر مهارت جدیدی را بیاموزد.
بالاخره شش هفته تمام شد و دکتر گچ دست فرهاد را باز کرد.
فرهاد از اینکه دوباره می‌توانست از دست راستش استفاده کند، خوشحال بود.
اما او حالا یک توانایی جالب و جدید دیگر هم داشت.
او حالا می‌توانست در مواقع ضروری با دست چپ هم بنویسد.