بشیر یک دانشآموز دبیرستانی است که در شهر کابل زندگی میکند.
امروز صبح او سوار یک تاکسی خطی شد تا زودتر به مدرسه برود.
وقتی روی صندلی عقب نشست، ناگهان یک کیف پول چرمی سیاه رنگ دید.
کیف روی صندلی افتاده بود و هیچ مسافر دیگری در آنجا حضور نداشت.
بشیر کیف را باز کرد تا شاید بتواند نام صاحبش را پیدا کند.
در داخل کیف مقداری پول نقد و یک کارت شناسایی کوچک وجود داشت.
روی کارت، نام و آدرس دقیق یک مرد با خط خوانا نوشته شده بود.
بشیر تصمیم گرفت که بعد از پایان کلاسها، حتما به آن آدرس برود.
خوشبختانه آدرس خیلی دور نبود و او توانست پیاده به آنجا حرکت کند.
وقتی به خانه مورد نظر رسید، کمی صبر کرد و زنگ در را زد.
مردی مهربان در را باز کرد که چهرهاش برای بشیر کاملا آشنا بود.
بشیر با تعجب به مرد نگاه کرد و بعد از چند ثانیه لبخند زد.
این مرد، در واقع همان معلم جدید ریاضی او در دبیرستان بود.
بشیر سلام کرد، کیف پول را به معلم داد و تمام ماجرا را توضیح داد.
معلم از دیدن کیف پولش بسیار خوشحال شد و از بشیر حسابی تشکر کرد.
او به بشیر گفت که تو یک دانشآموز بسیار صادق و مسئولیتپذیر هستی.
روز بعد در کلاس، معلم این داستان جالب را برای همه بچهها تعریف کرد.