فردا نمایشگاه هنر مدرسه در شهر زیبای زنجان برگزار می‌شد.
نیلوفر برای این روز مهم بسیار هیجان‌زده و البته خوشحال بود.
او یک نقاشی بسیار زیبا و رنگارنگ از طبیعت کشیده بود.
اما وقتی بعد از ظهر به سالن بزرگ رفت، نقاشی‌اش آنجا نبود.
نیلوفر خیلی نگران شد و فورا دوستان صمیمی‌اش را صدا کرد.
سارا و مینا خیلی زود آمدند تا برای پیدا کردن نقاشی کمک کنند.
آن‌ها همه جای سالن و کلاس‌های مدرسه را با دقت فراوان گشتند.
مینا با تعجب فراوان پرسید که این نقاشی بزرگ کجا می‌تواند باشد.
ناگهان سارا چند رد پای گچی روی زمین تمیز سالن مدرسه دید.
آن‌ها تصمیم گرفتند این رد پاهای عجیب را تا انتهای راهرو دنبال کنند.
وقتی به آنجا رسیدند، نقاشی نیلوفر را نزدیک یک پنجره بسیار بزرگ دیدند.
آقای احمدی، سرایدار مهربان مدرسه، با آرامش کامل کنار نقاشی ایستاده بود.
او به بچه‌ها لبخند زد و گفت که این نقاشی واقعا زیبا است.
آقای احمدی توضیح داد که جای قبلی این نقاشی کمی تاریک بوده است.
او گفت که نقاشی را به اینجا آورده تا نور بهتری داشته باشد.
در این قسمت از سالن، نور خورشید مستقیما روی رنگ‌های نقاشی می‌تابید.
نیلوفر از این کار هوشمندانه سرایدار مدرسه بسیار خوشحال شد و تشکر کرد.
حالا همه بازدیدکنندگان می‌توانستند هنر زیبای او را به بهترین شکل ببینند.