روزی روزگاری پادشاهی بود که معماهای سخت را خیلی دوست داشت.
یک روز او پیام عجیبی برای مردم یک روستا فرستاد.
پادشاه از آن‌ها خواست که برایش یک پتو از جنس دود بیاورند.
مردم روستا خیلی نگران شدند و نمی‌دانستند چه کار باید بکنند.
در آن روستا کشاورز فقیری زندگی می‌کرد که دختر بسیار باهوشی داشت.
دختر به پدرش گفت که اصلا نگران نباشد و به قصر رفت.
او با خودش چند نخ سفید و بسیار نازک به قصر برد.
دختر به پادشاه گفت که برای بافتن پتو به دستگاه نوری نیاز دارد.
پادشاه بلند خندید و فهمید که این دختر چقدر باهوش و زیرک است.
سپس پادشاه سوال سخت دیگری درباره آب دریا از او پرسید.
دختر با آرامش جواب داد و همه افراد قصر را شگفت‌زده کرد.
پادشاه دید که این دختر از تمام وزیرهایش باهوش‌تر و داناتر است.
او از دختر خواست که در قصر بماند و مشاور مخصوصش بشود.
دختر باهوش قبول کرد و به پادشاه در کارهای مهم کمک کرد.
از آن روز به بعد، پادشاه همیشه با این دختر مشورت می‌کرد.
مردم روستا هم به خاطر هوش او در آرامش و شادی زندگی کردند.