هستی و مهدیس در خوابگاه دانشگاه شیراز هم‌اتاقی شدند.
آن‌ها تصمیم گرفتند درباره قوانین اتاق با هم صحبت کنند.
هستی گفت: «بهتر است برای تمیز کردن اتاق یک برنامه بنویسیم.»
مهدیس جواب داد: «کاملاً موافقم، من می‌توانم روزهای پنجشنبه جارو بکشم.»
هستی لبخند زد و گفت: «پس من هم روزهای جمعه گردگیری می‌کنم.»
مهدیس پرسید: «تو معمولاً چه ساعت‌هایی در اتاق درس می‌خوانی؟»
هستی گفت: «من بیشتر عصرها درس می‌خوانم و شب‌ها زود می‌خوابم.»
مهدیس گفت: «من عادت دارم شب‌ها تا دیروقت بیدار بمانم و مطالعه کنم.»
هستی با مهربانی گفت: «مشکلی نیست، فقط لطفاً از چراغ مطالعه استفاده کن.»
مهدیس قبول کرد و گفت: «حتماً این کار را انجام می‌دهم.»
هستی پرسید: «درباره تماس‌های تلفنی در شب چه قانونی داشته باشیم؟»
مهدیس گفت: «بهتر است بعد از ساعت ده شب در اتاق با تلفن صحبت نکنیم.»
هستی با خوشحالی گفت: «این قانون بسیار خوبی است و به استراحت ما کمک می‌کند.»
مهدیس اضافه کرد: «اگر کار مهمی پیش آمد، می‌توانیم به راهرو برویم و صحبت کنیم.»
هستی گفت: «بله، این‌طوری مزاحم خواب یکدیگر نمی‌شویم و آرامش اتاق حفظ می‌شود.»
آن‌ها از این گفت‌وگو راضی بودند و با خوشحالی وسایل خود را مرتب کردند.
داشتن قوانین ساده به آن‌ها کمک می‌کرد تا زندگی بهتری در خوابگاه داشته باشند.