امروز جمعه است و من بالاخره به خانه خودمان در شهر برگشتم.
این یک هفته در گیلان برای من تجربه بسیار جدیدی بود.
در ماه خرداد، هوای آنجا گرم و گاهی کمی بارانی است.
من برای کمک به پدربزرگ و مادربزرگم به روستای آن‌ها رفتم.
آن‌ها کشاورز هستند و هر سال در این فصل برنج می‌کارند.
کار در شالیزار بسیار سخت‌تر از چیزی است که فکر می‌کردم.
ما هر روز صبح زود بیدار می‌شدیم و به زمین‌ها می‌رفتیم.
زمین‌های کشاورزی پر از آب بودند و راه رفتن در آن‌ها سخت بود.
پاهای من تا زانو در گل و آب فرو می‌رفت.
با این حال، کاشتن گیاه‌های کوچک برنج در آب جالب بود.
پدربزرگ به من یاد داد که چطور آن‌ها را در یک خط مستقیم بکارم.
وقتی کار ما تمام می‌شد، همه جا سبز و زیبا به نظر می‌رسید.
مادربزرگ هر روز برای ما غذای خوشمزه محلی و چای تازه می‌آورد.
خوردن غذا در کنار شالیزار خستگی ما را از بین می‌برد.
شب‌ها از خستگی زیاد خیلی زود به خواب عمیقی می‌رفتم.
حالا که به شهر برگشته‌ام، دلم برای آن طبیعت سبز تنگ شده است.
می‌دانم که چند ماه دیگر این برنج‌های خوشبو آماده می‌شوند.
من حتما دوباره برای برداشت برنج به روستای زیبای آن‌ها برمی‌گردم.