من کیانا هستم و در شهر زیبای تبریز زندگی می‌کنم.
مادرم یک طراح گرافیک است و همیشه پروژه‌هایش را در خانه انجام می‌دهد.
او در گوشه اتاق نشیمن یک میز کار چوبی دارد.
روی میز کار او همیشه یک کامپیوتر بزرگ، چند دفتر و مدادهای رنگی دیده می‌شود.
کار کردن در خانه هم بخش‌های خوب و هم بخش‌های بد دارد.
بخش خوب ماجرا این است که مادرم همیشه در خانه پیش ما حضور دارد.
ما می‌توانیم هر روز ناهار را با آرامش در کنار هم بخوریم.
همچنین او مجبور نیست برای رفتن به محل کار در ترافیک خسته‌کننده شهر بماند.
اما این نوع کار گاهی بسیار سخت و پر از استرس می‌شود.
مادرم باید هر روز در جلسه‌های آنلاین زیادی با مشتریان خود شرکت کند.
او با همکارانش در شهرهای دیگر درباره طرح‌های جدید صحبت می‌کند.
وقتی او جلسه دارد، ما باید در خانه کاملا ساکت باشیم.
به همین دلیل، مادرم یک قانون بسیار مهم برای همه ما گذاشته است.
بعد از ساعت ده صبح هیچ کس نباید در خانه سر و صدا کند.
چون دقیقا در این زمان مهم‌ترین جلسه‌های کاری او شروع می‌شود.
بعضی روزها مادرم تا دیروقت پشت میز می‌نشیند و با کامپیوتر کار می‌کند.
با این حال، او عاشق شغلش است و طرح‌های بسیار زیبایی می‌کشد.
من هم خیلی دوست دارم در آینده مثل او یک طراح موفق بشوم.