دفتر خاطرات عزیزم، بالاخره امروز توانستم گواهینامه رانندگی خودم را بگیرم.
یاد گرفتن رانندگی در خیابان‌های شلوغ تهران اصلا کار آسانی نبود.
ترافیک سنگین و ماشین‌های زیاد همیشه من را نگران می‌کرد.
اما خوشبختانه مربی رانندگی من مرد بسیار صبور و آرامی بود.
او به من یاد داد که چگونه در ترافیک آرامش خودم را حفظ کنم.
با این حال، من همیشه از رانندگی در میدان‌های بزرگ شهر می‌ترسیدم.
وقتی به یک میدان می‌رسیدم، دست‌هایم روی فرمان ماشین می‌لرزید.
ماشین‌ها از همه طرف می‌آمدند و من نمی‌دانستم چه کار باید بکنم.
مربی همیشه با لبخند به من می‌گفت که فقط باید بیشتر دقت کنم.
روز امتحان اول، به خاطر همین ترس در یک میدان اشتباه کردم.
افسر راهنمایی و رانندگی ترمز کرد و من در امتحان رد شدم.
آن روز خیلی ناراحت بودم و فکر می‌کردم هرگز راننده نمی‌شوم.
اما تصمیم گرفتم ناامید نشوم و دوباره با مربی خودم تمرین کردم.
ما چند بار به همان میدان رفتیم تا ترس من کاملا از بین برود.
هفته بعد دوباره در امتحان رانندگی شرکت کردم و این بار خیلی آماده بودم.
وقتی به میدان رسیدم، نفس عمیقی کشیدم و به درستی حرکت کردم.
افسر از رانندگی من راضی بود و بالاخره در امتحان قبول شدم.
حالا می‌توانم با ماشین خودم به دانشگاه بروم و خیلی خوشحال هستم.