شادی عزیز، امیدوارم در تهران حالت خوب باشد.
شب یلدا نزدیک است و خواستم درباره آن برایت بنویسم.
ما اینجا در کابل معمولا به این شب، شب چله می‌گوییم.
در این شب طولانی، همه اعضای خانواده در خانه پدربزرگم جمع می‌شویم.
ما دور کرسی می‌نشینیم و تا دیروقت با هم صحبت می‌کنیم.
ما هم مثل شما در ایران، در این شب هندوانه و انار می‌خوریم.
مردم اینجا باور دارند که خوردن هندوانه از بیماری‌های زمستان جلوگیری می‌کند.
اما ما آجیل و میوه‌های خشک مخصوصی هم در این شب داریم.
مثلا توت خشک، کشمش و گردو در اینجا بسیار پرطرفدار هستند.
ما برای شام معمولا قابلی پلو می‌خوریم که بسیار لذیذ و خوشمزه است.
تو به من گفتی که در شب یلدا کتاب حافظ می‌خوانید.
ما هم شعر می‌خوانیم و مخصوصا شعرهای شاهنامه را خیلی دوست داریم.
پدربزرگ در این شب همیشه برای ما قصه‌های قدیمی و شیرین می‌گوید.
گاهی برادرم دوتار می‌نوازد و ما آهنگ‌های زیبای محلی را با هم می‌خوانیم.
هوای کابل الان بسیار سرد است و برف زیادی در شهر می‌بارد.
اما گرمای خانواده و شب چله، این شب سرد را لذت‌بخش می‌کند.
مادر تو برای شب یلدا چه غذای مخصوصی در تهران درست می‌کند؟
امیدوارم در کنار خانواده‌ات شب بسیار عالی و زیبایی داشته باشی.
لطفا زود برایم نامه بنویس، دوست تو مریم.