نام من کسری است و امروز روز بسیار خوبی بود.
در ماه اسفند، ما در ایران روز درختکاری داریم.
امروز صبح، هوای شهر قزوین کمی سرد اما آفتابی بود.
ما با معلم خود به حیاط بزرگ مدرسه رفتیم.
او چند درخت کوچک و جوان به مدرسه آورد.
من با دوستم علی، یک درخت سیب در باغچه کاشتم.
همکلاسی‌های دیگر هم درخت‌هایشان را با خوشحالی در خاک کاشتند.
بعد از آن، ما به هر درخت یک اسم دادیم.
اسم درخت کوچک من امید است.
ما به معلم قول دادیم که همیشه به آن‌ها آب بدهیم.
من مطمئن هستم که مدرسه ما در آینده بسیار زیبا خواهد شد.
من ماه آینده دوباره درباره درختم در این دفتر خواهم نوشت.
بزرگ شدن این درخت‌ها برای ما جالب خواهد بود.