اسم من احمد است و پدربزرگم یک خیاط است.
او یک مغازه کوچک در شهر کابل دارد.
من هر روز بعد از مدرسه به آنجا می‌روم.
مغازه او خیلی قدیمی اما زیبا و گرم است.
پدربزرگم یک چرخ خیاطی قدیمی و بزرگ دارد.
او همیشه یک متر خیاطی دور گردنش دارد.
او برای مردان و پسرها لباس‌های زیبایی می‌دوزد.
مشتری‌های زیادی هر روز به مغازه او می‌آیند.
قبل از نوروز، مغازه پدربزرگ خیلی شلوغ می‌شود.
مردم برای سال جدید لباس‌های نو و قشنگ می‌خواهند.
پدربزرگم در این روزها از صبح تا شب کار می‌کند.
بعضی وقت‌ها من در مغازه به او کمک می‌کنم.
من مغازه را تمیز می‌کنم و با مشتری‌ها حرف می‌زنم.
سال آینده، او خیاطی را به من هم یاد خواهد داد.
من پدربزرگم و مغازه کوچکش را خیلی دوست دارم.