نوروز نزدیک بود و همه خوشحال بودند.
نگینه و خانواده‌اش در شهر دوشنبه زندگی می‌کردند.
مادربزرگ به خانه آن‌ها آمد و یک هدیه زیبا آورد.
این هدیه یک لباس اطلس برای نگینه بود.
لباس او رنگ‌های شاد و روشنی مثل قرمز و زرد داشت.
نگینه لباس را پوشید و خیلی خوشحال شد.
او از مادربزرگ مهربانش تشکر کرد.
مادربزرگ کنار نگینه نشست و با او حرف زد.
مادربزرگ گفت که این لباس از ابریشم است.
او توضیح داد که مردم چطور ابریشم را درست می‌کنند.
اول آن‌ها نخ‌های نازک را از کرم ابریشم می‌گیرند.
بعد این نخ‌ها را با آب گرم می‌شویند.
سپس نخ‌های تمیز را با گیاهان مختلف رنگ می‌کنند.
در پایان، با این نخ‌ها پارچه‌های زیبای اطلس می‌بافند.
نگینه با دقت به حرف‌های مادربزرگ گوش داد.
او لباس جدیدش را خیلی دوست داشت.
او تصمیم گرفت این لباس را در روز نوروز بپوشد.