زمستان است و در خروغ برف می‌آید.
نازنین و برادر کوچکش سهراب در حیاط هستند.
آن‌ها با هم یک آدم‌برفی بزرگ می‌سازند.
آدم‌برفی خیلی قشنگ است.
نازنین یک کلاه قدیمی می‌آورد.
این کلاه پدر آن‌ها است.
سهراب کلاه را روی سر آدم‌برفی می‌گذارد.
آن‌ها خیلی خوشحال هستند.
ناگهان یک باد تند می‌آید.
باد کلاه را با خود می‌برد.
کلاه در هوا پرواز می‌کند.
نازنین و سهراب به دنبال کلاه می‌دوند.
آن‌ها می‌خندند و بازی می‌کنند.