اسم من حبیب است.
خانواده من در فیض‌آباد زندگی می‌کنند.
ما همیشه بعد از ناهار چای می‌خوریم.
ما چای سبز را خیلی دوست داریم.
مادرم در چای کمی هل می‌ریزد.
بوی این چای بسیار خوب است.
ما در خانه روی زمین می‌نشینیم.
ما بالش‌های کوچک و نرم داریم.
کنار چای، شیرینی‌های کوچک می‌گذاریم.
ما نقل و بادام هم می‌خوریم.
این زمان برای خانواده ما عالی است.
ما با هم حرف می‌زنیم و می‌خندیم.