bahadur
i̇sim C2- A warrior, especially a Turko-Mongol.
- A Mughal honorific connoting martial courage and valor, suffixed to name or title, which it raises by half a degree. Commonly bestowed upon loyal princes and victorious military commanders by Mughal emperors, and later by their British successors.
Çoğul bahadurs
bahadur kelimesini gerçek metinlerde öğrenin
Ücretsiz bir hesapla kütüphanedeki herhangi bir kelimenin üzerine gelerek anlamını görün, sesli okunuşunu dinleyin, kelimeleri hafızanıza göre zamanlanan tekrarlar için kaydedin ve her kitabın ne kadarını zaten bildiğinizi görün.