gefragt
/ɡəˈfʁaːkt/ adjectif B1En français : demandé, recherché, pris
- demandé ; recherché ; sollicité
Comparatif gefragter · Superlatif am gefragtesten
Terminaisons
Après der, die, das (dieser, jeder)
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | gefragte | gefragte | gefragte | gefragten |
| Accusatif | gefragten | gefragte | gefragte | gefragten |
| Datif | gefragten | gefragten | gefragten | gefragten |
| Génitif | gefragten | gefragten | gefragten | gefragten |
Sans article
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | gefragter | gefragte | gefragtes | gefragte |
| Accusatif | gefragten | gefragte | gefragtes | gefragte |
| Datif | gefragtem | gefragter | gefragtem | gefragten |
| Génitif | gefragten | gefragter | gefragten | gefragter |
Après ein, kein, mein
| masculin | féminin | neutre | Pluriel | |
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | gefragter | gefragte | gefragtes | gefragten |
| Accusatif | gefragten | gefragte | gefragtes | gefragten |
| Datif | gefragten | gefragten | gefragten | gefragten |
| Génitif | gefragten | gefragten | gefragten | gefragten |
Apprenez gefragt dans de vrais textes
Avec un compte gratuit, survolez n’importe quel mot de la bibliothèque pour voir son sens, écoutez-le lu à voix haute, enregistrez des mots pour des révisions calées sur votre mémoire, et voyez quelle part de chaque livre vous connaissez déjà.