fair
/fɛːr/ adjective B1- fair (just, honest, equitable, adequate) · ein faires Spiel an honest game, a fairly played game· Unsere einzige Möglichkeit, fair zu sein, besteht darin, alle gleich schlecht zu behandeln. The only way we can be fair is by treating everybody equally badly.
Comparative fairer · Superlative am fairsten
Endings
After der, die, das (dieser, jeder)
| masculine | feminine | neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | faire | faire | faire | fairen |
| Accusative | fairen | faire | faire | fairen |
| Dative | fairen | fairen | fairen | fairen |
| Genitive | fairen | fairen | fairen | fairen |
Without an article
| masculine | feminine | neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | fairer | faire | faires | faire |
| Accusative | fairen | faire | faires | faire |
| Dative | fairem | fairer | fairem | fairen |
| Genitive | fairen | fairer | fairen | fairer |
After ein, kein, mein
| masculine | feminine | neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | fairer | faire | faires | fairen |
| Accusative | fairen | faire | faires | fairen |
| Dative | fairen | fairen | fairen | fairen |
| Genitive | fairen | fairen | fairen | fairen |
Learn fair in real texts
With a free account, hover any word in the library for its meaning, hear it read aloud, save words for review timed to your memory, and see how much of each book you already know.