karg
/kaʁk/ adjective C2- poor, scarce, not well equipped, not decorated (of a room)
- barren, not lush, with little vegetation (of land)
Comparative karger · Superlative am kargsten
Endings
After der, die, das (dieser, jeder)
| masculine | feminine | neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | karge | karge | karge | kargen |
| Accusative | kargen | karge | karge | kargen |
| Dative | kargen | kargen | kargen | kargen |
| Genitive | kargen | kargen | kargen | kargen |
Without an article
| masculine | feminine | neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | karger | karge | karges | karge |
| Accusative | kargen | karge | karges | karge |
| Dative | kargem | karger | kargem | kargen |
| Genitive | kargen | karger | kargen | karger |
After ein, kein, mein
| masculine | feminine | neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | karger | karge | karges | kargen |
| Accusative | kargen | karge | karges | kargen |
| Dative | kargen | kargen | kargen | kargen |
| Genitive | kargen | kargen | kargen | kargen |
Learn karg in real texts
With a free account, hover any word in the library for its meaning, hear it read aloud, save words for review timed to your memory, and see how much of each book you already know.